Jak Marti korzysta ze śniegu

Dzisiaj, w naszej kochanej Warszawie, spadł śnieg. Było to około 12, a przerwę mamy na 13, więc śniegu napadało dosyć dużo.
Po wyjściu ze stołówki, oczywiście wszystkie dzieci, "ślizgały" się po całym boisku. Śnieg padał coraz mocniej, aż do momentu, gdy patrzenie pod złym kątem, powodowało, że miałeś całą białą twarz.
Ja z tego skorzystałam i, po przerwie, byłam cała mokra. Nie chcecie wiedzieć.
Po informatyce wyszłam na dwór, przed szkołę, czekając na mamę. Spóźniła się, więc przez 15 min. bawiłam się w zaspach śniegu, który z każdą sekundą padał coraz mocniej. Ogromne, białe, płatki wirowały w powietrzu. Jednak nastał ten czas, gdy mama podjechała pod szkołę. Wsiadłam i pojechaliśmy po mojego brata. Weszłam po niego do szkoły, i aby pomóc mu zapiąć kurtkę zdjęłam moje "pancerne" rękawiczki. Położyłam na jego półce i... oczywiście wyszłam bez nich.
Mama więc zostawiła nas w domu i sama pojechała je znaleźć. Bawiliśmy się z bratem w śniegu, wypełniliśmy nim (śniegiem, nie bratem) całe sanki. Byłam cała mokra, więc teraz grzeję się w dresach, bo zimno było jak nie wiem.
Mam nadzieję, że będzie padać całą noc, a rano, będą 3 metry śniegu! Obowiązkowo jutro o 8 ściągam dom z łóżek i robimy bitwę na śnieżki.
Popatrzyłam teraz na pogodę, no i oczywiście, śnieg ma jutro nie padać i mają być 2 stopnie. Błagam, niech ktoś mnie trzyma, bo wybuchnę.

Ogółem, ostatnio, zima jest czymś niesamowitym. Gdy tylko spadnie śnieg, pojawia się niesamowita radość typu; "być może to ostatni śnieg w tym sezonie".


Hm, ja już będę kończyć. Do zobaczenia, pa.